Promovendus: Dhr. Y.M.H. den Besten

Promotor: E.R. Manunza

Duur: 1/3/2025 - 27/2/2029

Abstract:

Historisch gezien wordt de EU vaak omschreven als een economische reus en een politieke dwerg. In een steeds meer door macht gedreven, multipolaire wereld streeft de EU er echter naar om een (sterkere) geopolitieke speler te worden. In dit verband is het concept van strategische autonomie van de EU in eenvoudige bewoordingen: het vermogen van de EU om onafhankelijk en zonder afhankelijkheid van actoren uit derde landen te handelen het afgelopen decennium een centraal thema geworden. Hoewel strategische autonomie vanuit verschillende beleidsterreinen kan worden (en is) onderzocht, richt het huidige onderzoeksproject zich op de Europese defensie-industrie. Meer specifiek heeft het onderzoek tot doel te onderzoeken wat strategische autonomie betekent (en zou moeten betekenen: sein und sollen), hoe deze kan worden bereikt in de Europese defensie-industrie en wat de (dubbele) constitutionele effectiviteit is van gezamenlijke aanbestedingen als belangrijk instrument in deze context. De studie zal een gemengde methodologie hanteren. Aan de hand van een doctrinaire juridische analyse zal worden onderzocht of gezamenlijke aanbestedingen verenigbaar zijn met de bestaande EU-wetgeving (inzake overheidsopdrachten) en of zij passen in het constitutionele kader van de EU. Tegelijkertijd zal empirisch onderzoek door middel van semi-gestructureerde interviews met relevante (EU-)belanghebbenden duidelijkheid verschaffen over hoe strategische autonomie in de praktijk wordt begrepen en zal de effectiviteit van gezamenlijke aanbestedingen verder worden beoordeeld. Ten slotte beoogt dit onderzoek zowel theoretisch inzicht als praktische aanbevelingen te bieden over hoe de EU haar defensie-industrieel beleid op constitutionele en efficinte wijze vorm kan geven door middel van strategische autonomie.